Het was 2014, en thuiswerken was nog absoluut niet in de mode.
Dus als je dan net overschakelde van je vaste kantoorjob met gegarandeerd maandloon naar je thuisomgeving als zelfstandige reisverkoper die pas verdient nadat klanten gereisd hebben, dan was je een “specialleke”.
En nu gebruik ik nog een leuke term. Want ik hoorde ook wel andere benamingen voor het soort werk dat ik deed.🫢
Dus sta me toe om enkele vooroordelen uit de wereld te helpen!
Zelfs al ga je in zee met een host agency (= een overkoepelende organisatie dat instaat voor de administratieve verwerking van reizen, verkocht door de aangesloten zelfstandige reisadviseurs, nvdr) dan hangt het grootste werk nog steeds van jou af.
Je kan dus maar beter méér dan enkel maar reizen uit brochures verkopen.
En dat terwijl je door de ‘seniors’ uit het toerisme vaak met de nek werd aangekeken.
Ik weet ook wel dat er in ons Vlaamse reislandschap ondernemers zitten die uit de spreekwoordelijke klei geboetseerd werden tot reisagent en hun strepen verdiend hebben door hard labeur, een gezonde portie boerenverstand en doorzettingsvermogen.
Maar maakt dat van een thuiswerkende reisadviseur, zonder personeel, zonder open winkel, zonder vaste kantooruren een minder goede ondernemer?
Eén van de benamingen die ik dus wel eens hoorde fluisteren achter mijn rug, of soms zelf vlak in mijn gezicht (hoe later op de avond, …) was die van “de Tupperware-madammen van de reisindustrie”.
Wel, naast het feit dat we ook moeilijk breken en dus lang kunnen meegaan, stopt de vergelijking als het zou betekenen dat thuiswerkende reisprofessionals enkel lege dozen zijn, als verveelde huisvrouwen op zoek naar een hobby die hopelijk ook wat oplevert, of waarbij ze in het beste geval een snoepreisje kunnen meepikken.
Tussen de vele zelfstandige reisadviseurs is het overgrote deel zich zeer goed bewust van de verantwoordelijkheden en de complexiteit die gepaard gaan met het organiseren van reizen, volgens de regels van de kunst (en de wet).
Maar toegegeven: als thuiswerkende reisondernemer die er meestal ook alleen voor staat, moet je wel degelijk uit het juiste hout gesneden zijn.
‘Cause girls, this ain’t no picknick!
Dit waren voor mij de grootste struikelblokken waar ik mezelf moest overzetten:
- “Verkoop jezelf, geen reizen”
Klinkt misschien wat raar, maar mensen kopen niet bij jou omdat jij als enige Spanje verkoopt (was het maar zo eenvoudig) maar om wat jij kan bijbrengen om die reis naar Spanje zo onvergetelijk de moeite waard te maken!
- “Zoek je klanten”
Ja, een bordje “OPEN” hangen aan je deur gaat de massa niet naar jou brengen. Hier is waar je zelf een manier moet vinden om je droomklanten op weg te helpen om bij jou te boeken.
- “Kom uit de zetel”
Wat een aanlokkelijk ding toch wanneer je even het huis voor jezelf hebt. Qua afleiding is de thuisomgeving bijna net zo erg als een pretpark – of misschien zelfs erger. Dit is je grootste test op gebied van zelfdiscipline.
- “Waar blijft dat geld”
En als je het verdient hebt: waar is het alweer naartoe? Net zoals de reisseizoenen ga je goed moeten plannen wanneer er geld binnenkomt, en wanneer je het kan uitgeven. Best dus ook dat je hierop maximaliseert.
- “Je moet niet alles zelf doen”
Wie wil groeien zal ook moeten leren zaken uit handen te geven. Is er (nog) geen budget voor een assistent, dan is automatisatie in je werk een absolute must om alles te kunnen bolwerken en niets te missen.
👉 Wat waren of zijn jouw grootste pijnpunten waar je je hebt overgezet, of nog over moet zetten?