De 5 fouten die ik zelf maakte als reisondernemer (en wat ik eruit leerde)
Als ik één ding geleerd heb in mijn jaren als zelfstandig reisondernemer, dan is het dit:
je groeit het snelst door de fouten die je maakt – het is vallen en opstaan.
En “gelukkig” heb ik er een paar verzameld. 😅
Toen ik in de toeristische sector begon (= toen de dieren nog spraken, en Yahoo nog de meest gebruikte zoekrobot was) was elke klant die binnenkwam in het kantoor al grotendeels ‘in the pocket’. De persoon die enkel met een brochure buitenstapte, zonder getekende bestelbon, was eerder een uitzondering – of een student die een spreekbeurt moest voorbereiden.
In die tijd moest je geen verdere vragen stellen want dikwijls wist jij het echt wel beter dan de klant.
Maar dat zag ik wel snel veranderen in de 20+ jaren dat ik in de reissector zat.
Dat ‘werken op gevoel’, waarbij je geen budget hoefde te vragen, want “ik voelde wel aan wat iemand zocht”. Of dat ik mijn werkwijze niet hoefde uit te leggen, want “klanten snappen dat toch wel?”
Spoiler alert: dat deden ze niet meer. En mijn ‘gevoel’ bleek niet altijd overeen te komen met dat van de klant.
Zeker niet van zodra alle prijzen online kwamen en de klant zelf al wat slimmer begon te worden.
Dus veranderde ik van taktiek, en begon ik te zoeken tot ik scheel zag om ‘de beste deal’ te vinden. Dagenlang. Alleen om dan een mail terug te krijgen met: “Ah, bedankt, we hebben zelf iets geboekt op Booking.”
Pijnlijk…
En ja, ik dacht dat ik álles zelf moest doen. Want “niemand kan het zoals ik”. Tot ik er zelf bijna onderdoor ging.
Pas toen ik deze patronen begon te herkennen – en vooral: toen ik ze durfde loslaten – voelde dat als een bevrijding.
Eindelijk terug ademruimte.
Niet alleen in tijd of rust, maar ook qua zelfvertrouwen én plezier in mijn job.
Dit is wanneer ik winstgevend begon te worden!
Daarom deel ik vandaag een stukje uit mijn persoonlijke blunderboek. Niet om mezelf voor schut te zetten (al mag je er gerust eens mee lachen – dat doe ik nu ook), maar om jou te laten zien dat je niet de enige bent.
En dat elke ‘fout’ eigenlijk gewoon een mega-groeikans is… tenminste als je durft kijken. 🫣
1. Ik vroeg niet naar het budget (en kende zelf mijn cijfers niet goed genoeg)
Ik vond het ongemakkelijk. Geld vragen. Praten over prijzen.
Dus stelde ik me op als ‘de vriendelijke helper’. Dacht ik eerst wat ideeën te sturen, een paar links, wat inspiratie… en dan zouden we wel zien.
Grote fout.
Want zonder budget vaar je blind. En als je klant dan na 6 uur puzzelen zegt: “Ah nee hoor, max. 1000 euro voor alles samen”, dan voel je die klop – recht in je maag, in je agenda én in je bankrekening.
Of ze vroegen “wat moet dat zo kosten zo’n reis?” En dan stond ik met mijn mond vol tanden.
Wilde gok? Kon ook duur komen te staan want had ik zelf 1000 Euro gezegd maar de vluchten alleen al begonnen vanaf 800 Euro, dan zette ik mezelf voor blok. Met hangende pootjes teruggaan naar de klant om te zeggen “het zal toch wat duurder uitkomen dan eerst gedacht” kwam zo onprofessioneel over en dat merkte ik ook.
Welke les leerde ik: Budget is geen taboe. Het is een basis. Voor je klant én voor jezelf. Het is vooral hoe je het aanpakt of je het ‘raar’ maakt of niet.
En ook: ken je prijzen. Begin niet lukraak te denken “met 1000 Euro komen we er wel” maar informeer je op voorhand om geen ongemakkelijke situaties te hebben achteraf.
2. Ik dacht dat klanten wel begrepen hoe ik werkte
“Ze snappen toch dat ik niet om 23u nog offertes ga maken?”
“Ze begrijpen wel dat ik niet zomaar iets boek zonder hun akkoord.”
“Dat is toch normaal dat er voor de vluchten al meteen betaald moet worden.”
Tsja… nee dus.
Nu ik me ook grotendeels met collega’s buiten de reissector omring, verbaast het me steeds minder hoe weinig mensen weten hoe je een reis boekt… via een reisagent!
Online dat kunnen ze tegenwoordig allemaal, want geloof me, er wordt veel gereisd. Maar als je ze vraagt via welke reisagent ze dit gedaan hebben, komt er eerder de vraag: “bestaan die nog?” 😲
En ik snap het wel hoor: als coach zie ik nu nog steeds weer die ‘vanzelfsprekendheid’ voor je eigen werkwijze, maar daarbij ook de vraagtekens in de ogen van de klant.
Je werkt al jaren zo, iedere reisagent werkt al jaren zo, waarom moet jij het nog eens uitleggen?
Misschien voor die ene klant die nog nooit geboekt heeft via een reisagent? En de volgende, en de volgende, …
Want zonder duidelijke werkwijze nemen klanten aan dat jij wél 24/7 beschikbaar bent. Dat je gratis alles uitzoekt. Dat je flexibel blijft, ook als zij zelf last-minute beslissen.
Want jij hebt het hen nooit uitgelegd, remember?
Welke les leerde ik: Transparantie is géén overbodige luxe. Het is een service die absoluut nodig is. Zonder een duidelijke werkwijze en communicatie hierover kan je niet verwachten dat je klanten zelf weten wat de volgende stap is. Extra bonus: het geeft jou ook de ruimte om je grenzen te bewaken.
3. Ik bleef zoeken tot ik de ‘allerbeste’ deal vond (voor hen, niet voor mij)
Het is een vorm van uitstelgedrag: blijven zoeken naar de allerbeste prijs of voorwaarden – en tenslotte niets boeken of erop verdienen.
Met de vele aanbieders qua boekingsplatformen, of tour operators, of DMC’s, is de verleiding groot om ‘eens te gaan vergelijken’. Net zoals je klant misschien eerst deed op het internet, tot ze dit zelf beu werden en jou inschakelen.
En dan maak jij net diezelfde fout!
Uiteraard wou ik aan mijn klant tonen dat ik beter ben dan het internet.
Dus ik zocht en zocht… en verloor daarbij kostbare uren.
Tot klanten dan zeiden: “We vonden intussen iets zelf. Maar bedankt voor je moeite!”
Dan voel je je geen adviseur meer, maar een onbetaalde zoekrobot. 😬
Welke les leerde ik: Je hoeft niet de goedkoopste te zijn, wel de meest waardevolle. Vertrouw op je advies en bied meerwaarde door je kennis en menselijkheid. Geef opties die kloppen en overeenkomen met hun persoonlijke wensen – iets wat het internet niet kan bieden. En vooral: durf los te laten!
4. Ik wilde alles zelf doen (en dacht dat dat normaal was)
Ik werkte van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Stond aan de schoolpoort met m’n telefoon nog in gesprek. En op zondagavond? Nog even een offerte. Zelfs een keer op skivakantie in de hotellobby met superslechte WiFi.
Want “wie zou het anders doen?”
Het antwoord? Niemand. Want ik delegeerde niks (wie kon ik hiermee vertrouwen?), automatiseerde niks, en liet mijn agenda vollopen alsof ik een hotel was in het hoogseizoen.
Als ik nu zou uitrekenen hoeveel tijd is verspild heb met zaken die er niet zo toedoen, zoals het aanleren van Joomla om daarop mijn website te bouwen: was ik nu een website developer of een reisadviseur? Om dan na 2 jaar over te stappen op een veel makkelijker platform; wat een verspilling.
Welke les leerde ik: Je hoeft geen superheld te zijn. Automatisatie is geen luxe, het is levensnoodzakelijk als je wil blijven genieten van je job. En we blijven menselijk dus als je even tijd nodig hebt voor je gezin, je eigen vakantie en rust, dan hebben klanten daar echt wel begrip voor. Zolang je ze voldoende voorbereidt en informeert.
5. Ik dacht dat het om mij ging en verkocht vooral wat ík leuk vond
Klanten komen toch naar jou voor je expertise, niet? Omdat jij er geweest bent, de hotels gezien hebt, van de bestemming geproefd hebt,… Dus ik verkocht vooral reizen die ik zelf geweldig vond.
En als een klant iets anders vroeg, probeerde ik hen te ‘bekeren’.
Soms lukte dat – maar soms ook niet.
Want wat voor mij werkt, is niet altijd wat zij zoeken.
Pas wanneer je inziet dat niet iedereen hetzelfde bedoelt met ‘een boetiekhotel’ of dat luxe niet op dezelfde manier geïnterpreteerd wordt (voor jou is dit misschien “champagne en kaviaar”, voor je klant kan dit gewoon 5 volle dagen rust betekenen) vallen er echt oogkleppen af.
Welke les leerde ik: Klantgericht zijn betekent vooral luisteren, niet overtuigen. Je mag je aanbod strategisch sturen – maar het vertrekt wél van de klant. Dus steek je tijd vooral daarin: om te horen wat ze willen en zoeken, en dan ga je ze veel sneller en beter kunnen matchen aan de juiste reis.
Hoe zit het met jou?
Herken jij jezelf in één (of meerdere) van deze blunders?
Weet dan: je bent niet alleen. Elke fout is een kans om je zaak sterker, helderder en rustiger te maken.
En weet je wat het mooie is?
Je hoeft het niet alleen te doen!
👉 Doe nu de gratis FAKIR-quizzen
Ontdek in 5 minuten waar jouw grootste groeikans ligt: Focus, Automatisatie, Klandizie, Identiteit of Rentabiliteit.
En wie weet… is het tijd om in te stappen in één van mijn coachingtrajecten – afgestemd op jouw tempo, jouw stijl, jouw reis.
📍 Klik hier voor de quiz (eentje per Reisroute)